سفر به بی‌نقشه‌ها

نقشه‌ها همه‌جا پر از خط‌اند
خط‌هایی که می‌گویند: اینجا پایان است، آنجا آغاز
اما من کوله‌بارم را به دوش گرفته‌ام
نه برای رسیدن به مقصدی که در کتاب‌ها نوشته‌اند
بلکه برای گم شدن در انحنای بی‌پایان افق

جایی که هیچ قطب‌نمایی کار نمی‌کند
جایی که باد، تنها راهنمای من است
و سایه‌ی درختان، رمزگشای رازهای زمین
این سفر، نیازی به بلیط ندارد
نیاز به پاسپورتی ندارد
فقط نیاز به شجاعتِ باز کردنِ چشم‌ها دارد
به دنیایی که در لابلای کلماتِ خوانده‌نشده پنهان شده

من قدم برمی‌دارم
نه روی سنگفرش‌های هموار خیابان‌های آشنا
بلکه روی خشت‌های نرمِ رویاها
جایی که زمان، معنا ندارد
و فاصله، تنها یک توهمِ ذهنی است
هر قدم، یک کشف است
هر نفس، یک مرز جدید

و شاید در آن سویِ هیچ‌جا
شهری باشد از نور و سکوت
جایی که نامی بر آن نیست
اما همه‌چیز در آنجا، نام دارد
من آنجا را جستجو می‌کنم
نه در جیب‌های پر از نقشه
بلکه در قلبِ بی‌کرانِ لحظه‌ها