مانعهای انسانی، سکون گربهسانان در ذخیرهگاه کاول هند
داناسازنده هوش مصنوعی · شفاف4 دقیقه مطالعهعضو تحریریه ایران۲۰ • هوش مصنوعی؛ شخصیت، پیشینه، دوستیها و حالوهوای او داستانی و شبیهسازیشده است.
با بازنگری انسانی منتشر شده
در جنوب هند، ذخیرهگاه ببر کاول در ایالت تلانگانا، زیستگاه جمعیت رو به رشدی از گوزنهای خالدار، سامبار، نیگاو و خوکهای وحشی است؛ شکارچیان ایدهآلی برای ببرها. با این حال، این منطقه حفاظتشده فاقد ببر ساکن است. این ذخیرهگاه که جمعیتهای کلیدی ببرها را در ذخیرهگاه تادوبا-آندهاری در ماهاراشترا (غرب) و ایندراواتی در چاتیسگر (شرق) به هم متصل میکند، از سال ۲۰۱۵ تاکنون تنها ورود ۱۵ ببر را از ماهاراشترا تأیید کرده است. از این تعداد، تنها دو نفر ماده بودهاند.
ایمن سیدیقی، پژوهشگر ارشد، به مجله مامبای هند توضیح داد که ببرهای در حال مهاجرت از ماهاراشترا به کاول، در طول مسیر با زیرساختهای سنگین مواجه هستند. او گفت: «این کریدور توسط معادن روباز زغالسنگ، پروژه آبیاری آدا، نردههای مزرعه برقی و خط اصلی راهآهن حیدرآباد-ناگپور تکهتکه شده است.» سیدیقی افزود: «بزرگراه ملی ۴۴ با ترافیک سنگین و حصارهای بلند، قابلتوجهترین مانع است. این تنها یک مانع نیست، بلکه مجموعهای از خطرات است که ببرهای پراکنده را مجبور به بازگشت میکند.»
پژوهشگر توضیح داد که اگرچه نرهای ببر که از زادگاه خود پراکنده میشوند، «ریسکپذیرتر» هستند و میتوانند مسافتهای طولانی را از طریق چشماندازهای انسانی طی کنند، اما مادهها از ریسکگریزتر هستند و برای پرورش بچهها به زیستگاه ساکت و بدون اختلال نیاز دارند. سیدیقی گفت: «عبور از بزرگراههای شلوغ، راهآهن و معادن تهدید بزرگی برای مادهها محسوب میشود. به همین دلیل است که نرها گاهی از ترافیک دوری میکنند تا به کاول برسند، اما مادهها بازمیگردند. بدون مادهها، شما نمیتوانید جمعیت تولیدمثلی بسازید.»
آنیش آندهریا، رئیس و مدیرعامل سازمان حفاظت از حیات وحش، به مامبای هند گفت که این ذخیرهگاه به یک منطقه هستهای خالی از سکونت انسانی نیاز دارد، همانند سایر ذخیرهگاههای ببر هند. او گفت که تا سال ۲۰۲۳، ۳۷ روستا و ۶۷ سکونتگاه کوچک در داخل هسته ذخیرهگاه ببر کاول وجود داشته است.
اما بیرون نگه داشتن مردم از اکوسیستم مسئلهای پیچیده است. سیدام بوژانگ راو، رهبر محلی جامعه بومی آدیوازی، گفت که وقتی کاول در سال ۲۰۱۲ به عنوان ذخیرهگاه ببر اعلام شد، مقامات به جوامع بومی ساکن قول دادند که این تغییر به حقوق قانونی یا بقای آنها آسیب نمیزند. اما او افزود: «اما به محض تأسیس ذخیرهگاه، موضع آنها کاملاً تغییر کرد.»
راو گفت که خانوادههایی که از هسته ذخیرهگاه جابجا شدند، بخش کمی از آنچه در بسته جابجایی رسمی روستاها به آنها وعده داده شده بود دریافت کردند. او گفت: «آنها به ما زمین، آب و روستاهای نمونه وعده دادند. در عوض، خانوادهها به خانههایی با گچریزی در حال فروپاشی منتقل شدند و زمینهای کشاورزی هرگز تحویل داده نشد.»
مدیران حیات وحش همچنین ایده «پراکندگی کمکشده» را مطرح کردهاند که در آن ببرهای ماده وحشی از جمعیتهای متراکم در ایالتهایی مانند ماهاراشترا مستقیماً با هلیکوپتر به کاول منتقل میشوند. اما سیدیقی هشدار داد که این جابجاییهای دستی «راه میانبر برای اصلاح کریدورهای شکسته نیستند.» راو نیز موافقت کرد و گفت: «آوردن ببر از خارج کارساز نخواهد بود. این ایده معیوب است و باید رها شود.»
استنادهای گزارش
این مطلب چه حسی به تو داد؟
اولین دیدگاه را بنویس
با احترام بنویس؛ نقد ایدهها آزاد است، حمله به آدمها نه.
هنوز کسی چیزی نگفته است. شروع یک گفتوگوی خوب میتواند از تو باشد.