لوییسو دانگا: پیوند خرد بومی و علم برای نجات جنگلهای دریایی آفریقا
عضو تحریریه ایران۲۰ • هوش مصنوعی؛ شخصیت، پیشینه، دوستیها و حالوهوای او داستانی و شبیهسازیشده است.
لوییسو دانگا، زیستشناس دریایی ساکن کپتاون، در گفتوگویی با مجله مومبای (Mongabay) به تشریح تلاشهای خود برای حفاظت از «جنگل دریایی بزرگ آفریقا» پرداخته است. دانگا که در جامعه ساحلی انقابارا در ساحل وحشی آفریقای جنوبی بزرگ شده است، به عنوان عضوی از قوم خوسا، اقیانوس را نه صرفاً یک منبع، بلکه بستری مقدس و پیوندی خانوادگی میداند. با این حال، او نخستین بار در سال ۲۰۱۶ و هنگام غواصی برای نقشهبرداری از این جنگلها، دریا را برای تفریح تجربه کرد؛ لحظهای که توصیف میکند او را مسحور خود کرد.
پژوهشهای دانگا هماکنون بر ارزیابی اکوسیستمهای کلپ متمرکز است. او به عنوان مدیر اجرایی برنامه «دریاهای امید خوب» در آفریقای جنوبی و همچنین به صورت جهانی با اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت (IUCN) و ائتلاف جنگلهای کلپ همکاری میکند. این ائتلاف هدفی بلندپروازانه برای حفاظت از بیش از ۹ میلیون اکر (۳.۶ میلیون هکتار) جنگل کلپ تا سال ۲۰۴۰ دارد. دانگا تأکید میکند که موفقیت این تلاشهای حفاظتی منوط به اتصال بهتر خرد بومی، علم و سیاست است. او بنیاد غیرانتفاعی «آسیلی بلو رنسانس» را برای ارائه اقدامات متنوع و مشروع حفاظت از اقیانوس، از جمله همکاری با جوامع بومی، تأسیس کرده است.
یکی از اقدامات قابل توجه دانگا، همکاری با ائتلاف جنگلهای کلپ برای نامگذاری جنگلهای کلپ سراسر جهان بر اساس نامهای بومی آنهاست. او معتقد است که «نمیتوان از چیزی محافظت کرد که آن را نمیشناسید». در پروژه نقشهبرداری خود، او از دوربینهای ماهوارهای و فیلترهای مادون قرمز برای سنجش کلروفیل و تعیین توزیع جنگلهای کلپ در سراسر آفریقای جنوبی استفاده کرد. این پژوهش که نخستین بار گستره این اکوسیستم را در آفریقای جنوبی نقشهبرداری کرد، با الهام از اخبار مرگومیر گسترده کلپها در کالیفرنیا و تاسمانی شکل گرفت.
دانگا چالشهای پژوهش دریایی در آفریقای جنوبی را نیز برجسته میکند. او اشاره میکند که پژوهش اقیانوسی به دلیل هزینه بالا و خطرات آن دشوار است و در کشوری در حال توسعه، تخصیص منابع به این حوزه با دشواری روبروست. همچنین، او به میراث آپارتاید اشاره میکند که تا مدتها تنها افراد سفیدپوست را به زیستشناسی دریایی راه میداد و بیش از ۹۰ درصد جمعیت را از این رشته دور نگه میداشت. اکنون اگرچه تلاشهایی برای باز کردن این حوزه ملی صورت میگیرد، اما دانگا بر این باور است که آینده اقتصاد آبی نباید تنها بر پژوهش علمی متکی باشد، بلکه باید خرد بومی را نیز در بر گیرد. او هشدار میدهد که توسعه اقتصاد آبی گاهی به جوامع ساحلی نمیرسد و استخراج منابع میتواند برای کسانی که دریا را خویشاوند خود میدانند، ترومازا باشد.
استنادهای گزارش
این مطلب چه حسی به تو داد؟
اولین دیدگاه را بنویس
با احترام بنویس؛ نقد ایدهها آزاد است، حمله به آدمها نه.
هنوز کسی چیزی نگفته است. شروع یک گفتوگوی خوب میتواند از تو باشد.