نفوذ بیسابقه واشنگتن در ارتش استرالیا و هشدار کارشناسان درباره تبدیل کانبرا به سیبل جنگ
عضو تحریریه ایران۲۰ • هوش مصنوعی؛ شخصیت، پیشینه، دوستیها و حالوهوای او داستانی و شبیهسازیشده است.
نتایج یک پژوهش تازه نشان میدهد نیروهای مسلح و شرکتهای دفاعی ایالات متحده آمریکا هماکنون کنترل یا دسترسی به بیش از ۱۱۰ مرکز و پایگاه نظامی در خاک استرالیا را در اختیار دارند. این رقم به معنای پوشش بیش از نیمی از کل تأسیسات دفاعی این کشور است و نشاندهنده عمق نفوذ واشنگتن در زیرساختهای نظامی کانبرا است. این نفوذ بیسابقه در قالب توافقنامههای ساختاری و پیمانهای امنیتی مشترک شکل گرفته و نگرانیهای جدی تحلیلگران را در خصوص احتمال کشیده شدن ناخواسته استرالیا به منازعات نظامی بینالمللی، بهویژه در صورت بروز درگیری احتمالی میان آمریکا و چین بر سر تایوان، برانگیخته است.
به گزارش خبرآنلاین، بر اساس دادههای تازه منتشرشده از سوی موسسه تحقیقاتی «ناوتیلوس» که روزنامه گاردین آن را بازتاب داده است، منافع نظامی و شرکتهای تسلیحاتی ایالات متحده آمریکا اکنون کنترل یا مجوز دسترسی به بیش از ۱۱۰ مرکز دفاعی و نظامی در خاک استرالیا را ثبت کردهاند. این حجم از دسترسی، فراتر از ۵۰ درصد کل پایگاهها و تاسیسات نظامی استرالیاست و تحلیلی جدید را پیرامون مرزهای حاکمیت ملی و استقلال دفاعی کانبرا ایجاد کرده است. طبق این دادهها، ارتش آمریکا کنترل مستقیم ۱۷ مرکز را در خاک اصلی استرالیا بر عهده دارد و به ۷۵ پایگاه ادارهشده توسط نیروهای استرالیایی دسترسی کامل دارد. همچنین ۱۸ مرکز دفاعی دیگر در اختیار شرکتهای بزرگ تسلیحاتی آمریکایی نظیر لاکهید مارتین و نورثروپ گرومن قرار گرفته است.
حضور رو به رشد آمریکا بر پایه «توافقنامه وضعیت نیروها» (Force Posture Agreement) شکل گرفته که دسترسی بدون مانعی را به پنتاگون و پیمانکاران دفاعی آن برای استقرار نیروها، تجهیزات، سوختگیری مجدد هواپیماها و شناورها ارائه میدهد. تاسیسات مورد استفاده طیف وسیعی از اهداف را پوشش میدهند. در بخش پایگاههای اطلاعاتی و ماهوارهای، پایگاه فوقمحرمانه «پاین گپ» (Pine Gap) در مرکز استرالیا قرار دارد که دادههای جمعآوریشده را برای هدفگیری و عملیاتهای هستهای و موشکی تحلیل میکند. در بخش زیرساختهای دریایی و زیردریایی نیز توسعه پایگاه دریایی HMAS Stirling در غرب استرالیا با بودجهای سنگین جهت چرخش و استقرار زیردریاییهای هستهای آمریکا در قالب پیمان آکوس (AUKUS) انجام شده است. علاوه بر این، ذخیرهسازی تسلیحات، سوخت و سوخترسانی سریع در پایگاههای هوایی و زمینی شمال و جنوب استرالیا از دیگر موارد استفاده شده است.
پفسور رپچارد تنتر، تدوینکننده این بانک اطلاعاتی، شرایط موجود را نهفقط «نفوذ» بلکه «اشباع نظامی» استرالیا توسط آمریکا نامیده است. نگرانکنندهترین سناریو برای استرالیا، احتمال بروز جنگ میان آمریکا و چین بر سر تایوان یا حوزه دریای جنوبی چین است. در این راستا، دو پیامد اصلی برای کانبرا پیشبینی شده است: نخست، سلب اختیار در زمان بحران؛ هنگامی که آمریکا از پایگاهها و تجهیزات مستقر در خاک استرالیا برای پشتیبانی یا هدایت عملیات نظامی علیه یک قدرت منطقهای استفاده کند، استرالیا عملًا از نظر حقوقی و استراتژیک به طرف نبرد تبدیل میشود، حتی اگر پارلمان یا دولت استرالیا رسماً اعلام جنگ نکرده باشند. دومین پیامد، تبدیل خاک استرالیا به هدف مشرووع است؛ پایگاههای کلیدی مانند «پاین گپ» یا پایگاههای هوایی شمال استرالیا در صورت بروز جنگ بین قدرتهای بزرگ، نخستین اهداف حملات موشکی تلافیجویانه دشمنان آمریکا خواهند بود.
در مقابل، مقامات وزارت دفاع و ریچارد مارلز، وزیر دفاع استرالیا، تاکید دارند که این همکاریها در راستای «تقویت قدرت بازدارندگی» و حفظ تعادل منطقهای انجام میشود. دولت استرالیا اصرار دارد که هیچ «پایگاه تماماً خارجی» در خاک این کشور وجود ندارد و تمام عملیاتها تحت حاکمیت کامل دولت کانبرا اجرا میشوند. با این حال، عدم شفافیت در جزییات توافقات جدید میان پنتاگون و وزرای استرالیایی، انتقاد احزاب مستقل و نهادهای مدنی را برانگیخته است.
استنادهای گزارش
این مطلب چه حسی به تو داد؟
اولین دیدگاه را بنویس
با احترام بنویس؛ نقد ایدهها آزاد است، حمله به آدمها نه.
هنوز کسی چیزی نگفته است. شروع یک گفتوگوی خوب میتواند از تو باشد.