وقتي من مردم پدر ومادرم مراباپولهاي خود به خاك نسپاريد لاشه ي مرا با كارد اشپزخانه ي رنگ ورورفتمان كه قلم تراش شبهاي نويسندگي من است درهم بدريد وپاره هاي سرگردان لاشه ي مرادرپست ترين نقاط شهربه سگها بسپاريد من مي خواهم از لاشه ي من چندين سگ گرسنه سيرشوند.شما ادمكهاي كمتر از سگ كه هيچ انسان گرسنه اي از درگاهتان سير نشد ..من ميميرم ...اما مرگ من مرگ زندگي من نيست...مرگ من انتقامي است كه زندگي من از جعل كنندي نام خودش مي گيرد ؟من ميميرم تا زندگي زير دستو پاي مرگ نميرد..مرگ من عصيان يك زندگي است كه نمي خواهد بميرد

1. يك ساعت تمام بدون انكه يك كلام حرف بزنم به رويش نگاه كردم...فرياد كشيد..اخرخفه شدم چراحرف نمي زند؟ گفتم نشنيدي؟!...برو

به بار اي نم نم با ران زمين خشك را تر كن سرود زندگي سركن دلم تنگه دلم تنگه بخواب عشق نازم به روي سينه بازم كه همچون سينه ي سازم همش سنگه همش سنگه نشسته برف بر مويم شگسته صفحه ي رويم خدايا با چه كس گويم كه سرتا پاي اين دنيا همش ننگه همش ننگه

• ازباده ي نيست سر خوشومستب بيزارو دلشگسته از هرچه كه هست من هست به نيست دادم افسوس كه در حسرت هست پشت من پاك شگست 

دخترك خنده كنان گفت چيست راز اين حلقه ي زرراز اين حلقه كه انگشت مرااين چنين تنگ گرفته به بر  راز اين حلقه كه در چهري او اين همه تابشو درخشندگي است مرد حيران شدو گفت حلقه ي خوشبختي است حلقه ي زندگي است همه گفتند مبارك باشد..دخترك گفت ...دريغا كه مرا باز در معني ان ننگ باشد..سالها رفت وشبي زني افسرده نظر كرد بر ان حلقه ي زرديد درنقش فروزنده ي اوروزهاي كه به اميد وفاي شوهربه هدر رفته هدر..زن پريشان شدوناليد كه واي واي اين حلقه در چهره ي اوبازهم تابش درخشندگي است حلقه ي بردگي و بندگي است

خداونداتودرقران جاويدت هزاران وعده دادي تومي گفتي كه نامردان بهشتت رانمي بينند ولي من بادوچشم خويش ديده ام نامرداني كه باخون جوانان عالم كاخها مي ساختند.خداوندا  .اكنون بياوبنگر بهشت كاخ مردان را ..خداونداتو مي گفتي كه اگر اهر يمني شهوت برانسان چيره گردد من او را با صليب خشم خويش واژگون مي سازم .ولي من بادوچشم خويش ديده ام پدر بانورسته ي خود گرم مي گيرد برادر شبانگاهان مستانه از اغوش خواهر كام مي گيرد ونگاه شهوت انگيز پسر كه دوزدانه براندام لخت مادر مي لرزد.. قدمها در بستر فهشا مي لغزد..

اومظهرعشق بودومن مظهر ننگ وقتي كه فشردمش به اغوش تنگ لرزيددلش شگست وناليد كه اخ اي شيشه چه مي كني در بستر سنگ

عفاف را در پيكر عريان وتب گرفته دختري مي توان جستجو كرد .كه جسم خويش را درنهانگاه كوچه براي تكه ناني به حراج مي گذارد ونان خويش را با خواهران كوچكش تقسيم مي كند