چگونه در نماز حضور قلب و توجه به عبادت داشته باشیم؟

ارسال توسط: گروه گفتگوی دینی تاریخ ارسال: ۱۷ فروردین ۱۳۹۸ دسته بندی: اعتقادات و مذهب»متون دینی نظرات: 2 بازدید: 45
  • چگونه در نماز حضور قلب و توجه به عبادت داشته باشیم؟

بزرگان براي به دست آوردن حضور قلب در نماز عوا



بزرگان براي به دست آوردن حضور قلب در نماز عواملي را ذکر کرده اند، مانند دقت در مفاهيم نماز و رعايت مستحبات و مهيا شدن براي نماز از نظر ظاهري و... مهم ترين آن ها عبارتند از:

۱-شناخت و آگاهي:
هر مقدار معرفت و شناخت انسان به حق تعالي و صفات و اسماي حُسنايش بيش تر باشد، عشق و محبتش نسبت به خدا و شوق خلوت نمودن و سخن گفتنش با خدا نيز بيش تر خواهد بود.

۲ـ احساس و درک عظمت و بزرگى خدا.
درک عظمت و بزرگى هر کسى بستگى به مقدار شناخت و معرفت به او دارد. هر مقدار اين شناخت بيش تر شود، ‌بزرگى و عظمت او بيش تر جلوه گر خواهد شد. اگر کسى به عظمت و بزرگى خدا پي ببرد، ‌طبعاً‌ خضوع و خشوع بيش ترى در پرستش و عبادت خواهد داشت.
اميرالمؤمنين علیه السلام در وصف عارفان و خدا پرستان واقعى فرمود: «آنان خدا را به عظمت و بزرگي شناخته اند. بنابراين هر چه غير او است، در نظرشان کوچک جلوه مي‌کند» (نهج البلاغه، خطبه متقين)

۳ ـ جلوگيرى از هرزگى قوه خيال:
اگر قبل از نماز چند دقيقه اى به وسيله ذکر خدا و مناجات و خواندن نمازهاى مستحبى و تلاوت قرآن، خود را آماده نماز کنيم، ‌ذهن از حواس پرتى و پراکندگى و از توجه به کثرت، به سوى وحدت متوجه مى شود، ‌در نتيجه در نماز فکر انسان به اين طرف و آن طرف متوجه نمي شود.

۴ - ترک گناه:
گناه لذت مناجات را از انسان مى گيرد و با گرفتن لذت شيرينى عبادت، حضور قلب هم خواهد رفت.

۵- فراغت قلب:
يکي از مهم ترين اسباب حضور قلب، فراغت قلب است. حضرت امام خمينى در مورد راه هاى تحصيل حضور قلب مى گويد: « آنچه باعث حضور قلب شود، دو امر است. يکى فراغت وقت و قلب و ديگر فهميدن اهميت عبادت .
مقصود از فراغت وقت آن است که انسان در هر شبانه روزى براى عبادت خود وقتى را معيّن کند که در آن وقت خود را موظف بداند فقط به عبادت بپردازد . اشتغال ديگرى را براى خود در آن وقت قرار ندهد.

انسان اگر بفهمد که عبادت يکى از امور مهمى است که از کارهاى ديگر اهميتش بيش تر بلکه طرف نسبت با آن ها نيست [= قابل مقايسه نيست ] البته اوقات آن را حفظ مى کند و براى آن وقتى موظف مى کند. . . از فراغت وقت ‌مهم تر فراغت قلب است و آن چنان است که انسان در وقت اشتغال به عبادت، خود را از اشتغالات و هموم دنيايى فارغ کند و توجه قلب را از امور متفرقه و خواطر متشتّته [=پراکنده] منصرف نمايد و دل را يکسره خالى و خالص براى توجه به عبادت و مناجات با حق تعالى نمايد و تا فراغت قلب از اين امور حاصل نشود، تفرغ براى او و عبادت او حاصل نشود»

۶- انتخاب مکان مخصوص و اختصاص وقت مناسب براي نماز ، دوري از غذاهاي شبهه ناک و حرام و اموالي که از طريق غير مشروع به دست مي آيد، در حضور قلب و ايجاد آمادگي دروني براي نماز و سخن گفتن با خدا بسيار موثر است.
در کنار تمام اینها، نماز را براي انجام وظيفه نخوانيد (اگر چه وظيفه هم هست) بلکه براي اداي شکر نعمت هاي خدا و ارتباط و اتصال وجودي با او بخوانيد و خود را در حضور او بدانيد و از عطر وجود او بهره مند شويد همان گونه که پروانه اي از طراوت گلي که بر آن نشسته بهره مند مي گردد و مانند رودخانه اي باشيد که از اتصال به دريا ، شکوه و عظمت مي يابد.

http://www.soalcity.ir/node/4696

0
2

سید محمد موسوی    ۱۷ فروردین ۱۳۹۸
20

rihane    ۱۷ فروردین ۱۳۹۸
مرسی.2020



محبوب ترین مقالات اعتقادات و مذهب»متون دینی