پسا حقیقت؟؟!!

ارسال توسط: پویا- @puya تاریخ ارسال: ۰۹ فروردین ۱۳۹۸ دسته بندی: اجتماعي و جامعه»جامعه و قوانین (علوم انسانی) نظرات: 10 بازدید: 114

سرها بریده بینی بی‌جرم و بی‌جنایت

 

Print

 

چهل سال پیش، در این روزها، پرتیراژترین روزنامه‌های «معتبر» کشور، عکسِ جنازه‌های تیرباران‌شده مقاماتِ عالی و میانی دوران پهلوی را در صفحه اوّل منتشر کردند: سینه‌های شکافته، صورت‌های از هم پاشیده، بدن‌های لُخت و لِهیده. بیشترِ مردم با شور و شعفی شهوانی روزنامه‌ها را می‌خریدند و از تماشای جسدهای بی‌جان لذّتی تیره در تن‌شان تیر می‌کشید. وزیرخارجه وقت، ملّی‌گرایِ مذهبی معروف، در رادیو بی‌بی‌سی، از اعدامِ بی‌محاکمه آن‌ها دفاعی جانانه کرد. حزب توده و دیگر گروه‌های چپ‌گرا از «رهبر محبوب خلق» می‌خواستند که بر سرعت و شدّت اعدام‌ها بیفزاید. آیت الله خمینی می‌گفت «ملّت» جرمِ «آن‌ها» را محرز می‌داند و نیازی به دادگاه و دادرسی نیست. صادق خلخالی «انقلابی»ترین شخصیت‌ محبوب شده بود. هفت‌تیرکشی جذّابیتی اروتیک داشت و عکس انداختن با اسلحه ژ۳، بیش از عضلات ورزیده و برآمده، اوج مردانگی را به نمایش می‌گذاشت. مردم در مصادره املاک و اموال «طاغوتی»ها از حکومتِ نوپا سبقت می‌گرفتند. هیچ وقت تا این اندازه، غارت خانه‌ها و کارخانه‌های شخصی مشروع و موجّه به نظر نمی‌آمد. کافی بود در کوچه و خیابان کسی فریاد می‌زد و رهگذری را «ساواکی» می‌خواند. فوجی از مردم سرش می‌ریختند و تا لب مرگ کتک‌اش می‌زدند. شناسایی و برخورد با «ضدّانقلاب» وظیفه عمومی رسانه‌‌ها و عموم مردم به شمار می‌رفت. فردی انقلابی خوانده می‌شد که حیوانِ زورمند و غرّان و درّانِ درونِ خود را نشان می‌داد و خشمِ یک تاریخ و یک ملّت را یک‌تنه در مشت‌های گره‌زده‌اش می‌فشرد. رفتارِ آرام، اندیشیدن منطقی و داوریِ منصفانه اخلاقی نشانه ارتجاع و فسادِ سیاسی دانسته می‌شد و صاحب‌اش را منزوی و مطرود می‌نمود.
چهل سال از آن روزها می‌گذرد، ولی دادگاه‌های انقلاب که تعطیل نشده‌اند هیچ، آتش انتقام‌جویی و روحیّه خشم‌آوری و خروشِ توده‌ای نیز ظاهراً فروننشسته است. حالا حتّی افراد عادی می‌توانند با رواج شایعه یا تحریف واقعیت در رسانه‌های اجتماعی «خبر» تولید کنند و حتّی کسی را که مطلوب نمی‌شمارند، هدف ترور شخصیّت بگیرند. نه فقط آرمان‌گرایی انقلابی مرده است که تعهد به واقعیت و فضیلتِ حقیقت‌جویی هم رنگ باخته است.
ما در عصر «پسا حقیقت» زندگی می‌کنیم. رسانه‌های عمومی و شخصی نه فقط بازتاب‌دهنده فاکت‌ها و واقعیت‌ها شمرده می‌شوند، که هرچه می‌گویند خود عین فاکت و واقعیت انگاشته می‌شود. هر توئیتی می‌تواند جنجالی خبری برانگیزد، بدون آن‌که خبری بدهد یا از رخدادی واقعی بگزارد. روزنامه‌ها می‌توانند تیتر درشت بزنند و از چیزی خبر بدهند که کمترین واقعیتی در آن نیست، چون می‌دانند که مردم به دلیلی شکّ می‌کنند، ولی بی‌دلیل باور می‌کنند. هر که بی‌خبرتر باشد، یقین بیشتری دارد.
عصر، عصرِ شهر فرنگِ رسانه‌های اجتماعی است و مخاطب دچار فتیشیمِ «توفانِ توئیتری»؛ به ویژه، در نظامی تمامیّت‌خواه که مرز میان نخبه و توده درنوردیده شده است. روزنامه‌نگار رفتاری عوامانه دارد و همان‌قدر سودای جست‌وجوی واقعیت و وسواس سنجیدنِ «اخبار» را دارد که عامیِ ناموخته و دور از حرفه.

0
13

منیر    ۳۰ خرداد ۱۳۹۸
🏵بیست کامل🏵

مخ ردی    ۲۰ فروردین ۱۳۹۸
🔻😊20.عالی😊🔻

زاهد    ۲۰ فروردین ۱۳۹۸
🎁▒░🖋20لایک20░▒🎁

امکا    ۱۲ فروردین ۱۳۹۸
⏳B3T=20⏳

سمانه    ۱۱ فروردین ۱۳۹۸
💎خوبه🌞💜🌞20💎

نعمت ح    ۱۱ فروردین ۱۳۹۸
🍃🍁✨☄🖋ℒike✒💫✨ 🍁🍃

سما ص    ۱۰ فروردین ۱۳۹۸
20

سارا محمدی    ۱۰ فروردین ۱۳۹۸
⚜️💘20💘⚜️

keyvankhan    ۱۰ فروردین ۱۳۹۸
20

سرمد    ۰۹ فروردین ۱۳۹۸
❣بیگ🍒لایک❣



بازدید: 9145
نظرات: 836
بازدید: 2901
نظرات: 342
0
315
بازدید: 5663
نظرات: 250
بازدید: 3244
نظرات: 176
0
225
بازدید: 3167
نظرات: 238
بازدید: 3933
نظرات: 200
بازدید: 1504
نظرات: 216
بازدید: 2452
نظرات: 161
0
160
بازدید: 3275
نظرات: 140
0
158
بازدید: 4254
نظرات: 141
0
157
بازدید: 1880
نظرات: 156
0
137
بازدید: 2206
نظرات: 136
0
131
بازدید: 1921
نظرات: 126
0
125
بازدید: 1412
نظرات: 134
0
121